Chylińska dla dzieci!

Agnieszka Chylińska to artystka, jurorka, ale także mama syna Ryszarda oraz córek Estery i Krystyny. Może nie wszyscy o tym wiedzą, ale w 2012 roku debiutowała książką dla dzieci „Zezia i Giler”. Potem pojawiły się kolejne części: „Zezia, Giler i Oczak” oraz „Zezia i wszystkie problemy świata”.

Pierwszą część zakupiłam, gdy tylko pojawiła się na rynku wydawniczym i mimo, iż główna bohaterka Zezia miała 8 lat, a moja Lenka połowę mniej, zabrałyśmy się z dużą ciekawością do czytania. Czytałyśmy ją wracając do domu z przedszkola w autobusie. Lena do tej pory to pamięta i wspomina z sentymentem. Oczywiście kolejne części również posiadamy i czytamy. Dlaczego?

Otóż cała seria w sposób ciepły i pełen zrozumienia dla drugiego człowieka tłumaczy małemu czytelnikowi dzisiejszy świat. Bohaterami jest rodzina Zezików – Mama, Tata, Zuzia nazwana Zezią (przez okulary), Czarek nazywany Gilerem (z racji gilów pod nosem), Babcia Jasnowłosa (mama taty), Babcia Ciemnowłosa (mama mamy), Dziadek (tata mamy), Ciocia Zagranica (siostra mamy) kotka Idźstąd oraz wiele innych osób. W kolejnej części pojawia się nowy członek rodziny – Franek (z powodu dużych oczu nazwany Oczakiem).

Każdy rozdział to oddzielna przygoda, przez którą prowadzi nas Zezia, bowiem ona jest narratorką. W pierwszej części poznajemy całą rodzinę, miejsce zamieszkania rodziny Zezików oraz jak spędzają weekendy, wakacje i święta.

W drugiej części Zezia ma 9 lat, rodzina przeprowadza się do małego domku niedaleko Warszawy. Zezia i Giler rozpoczynają naukę w nowych szkołach, poznają nowych kolegów. Rodzi się Oczak. Zezia przeżywa także ważny dzień w swoim życiu – Komunię Świętą.

W trzeciej części Zezia wkracza w nastoletni świat, przeżywa pierwsze miłości, rozczarowania, rozwija pasję sportową. W domu rodzinnym nie dzieje się najlepiej, rodzice mają swoje problemy, które nastoletnia Zezia zauważa i martwi się nimi. Musi także zmierzyć się ze śmiercią bliskiej osoby.

Chylińska bardzo dobrze opisała świat widziany oczami dziecka, prostolinijny, naiwny z dozą poczucia humoru. Porusza trudne tematy, nie zamiata ich pod dywan, tylko mierzy się z nimi. Te książki także dla dorosłych niosą przesłanie jak rozmawiać z dziećmi i uświadamiają w jak dużym stopniu wpływa na dzieci to, co my rodzice robimy, i mówimy.

tekst i foty: Basia, Żyję, bo czytam

fota wiodąca:www.zeziaigiler.pl

 

0


Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.